Het was eind mei 1984. Ik, Anna, Nederlandse verpleegkundige uit Holland, zat op stage in Béziers. Samen met Belgische collega’s Marie-Ange en Inga reden we naar Mèze voor een concert in de kerk. Schubert, de Truit. Zon op mijn huid, zout van de Étang de Thau in de lucht. Warm, broeierig. In de pauze sprak Alain me aan. Lange Fransman, 25, student. Eenzaam in zijn thesis-werk. “Bonsoir, spreekt u Frans?” vroeg hij met glimlach. Mijn accent zwaar, maar ja. We praatten over muziek, zijn isolement hier. Ogen contact, tinteling. Hij woonde in een studio vlakbij, geen auto, monnikenleven. Na het concert? Mijn auto haperde. Feiten aan, stil. Courroie gebroken, batterij leeg. Alain keek onder kap. “Morgen garage, dames.” Hotel vol, toeristenseizoen. “Bij mij? Klein, maar douche en bed.” Hart bonsde. Vrijheid van reis, ver van man en kids. Ik knikte. “Laten we gaan.”
Studio piepklein. Tafel vol IBM PC, scherm groen gloeiend, disquettes. Bed smal, twee plaatsen. Ventilator zoemde, lucht plakkerig warm. Koele witte wijn uit koelkast, smaak fris zurig. We lachten nerveus. Douche op rij. Ik eerst, water heet op huid, zeep schuimend. Zijn pyjama geleend, te groot, broek zakte. Marie-Ange en Inga ook. “Hoe slapen we?” vroeg ik. “Dwars op bed, voeten op stoelen.” Ik koos midden, naast Alain. Marie-Ange muurzij, Inga eind. Dekens over, licht uit. Maanlicht sijpelde door gordijnen. Adem stokte. Zijn hand raakte mijn dij. Huid gloeide. “Sst,” fluisterde ik. Vingers streelden binnenkant been. Mijn kut jeukte al, nat wordend. Ver weg van thuis, alles mocht. Urgency van morgen.
De Toevallige Ontmoeting aan de Étang de Thau
Zijn hand hoger, onder pyjama. Tepels hard, borst knedend. Ik zuchtte zacht. “Geil,” mompelde hij Frans. Hand in mijn slipje, vingers op klit cirkelend. Nat geluidje, slurpend. Ik greep zijn pik, hard als staal, voorvocht zout op tong toen ik likte. “Zuigen,” hijgde hij. Mond vol, keel neukend zacht. Bed kraakte minimaal. Inga bewoog, wist ze? Marie-Ange sliep? Maakt niet uit. Ik draaide rug, billen omhoog. “Neuk me nu.” Pikkop duwde kutlippen uiteen, gleed diep. Strak, vol. Stoten traag, diep. Zweet druppelde, smaak zout op lippen. Klimaat benauwd, lakens klam. “Dieper,” kreunde ik gedempt. Hij ramde harder, ballen kletsend zacht. Kut spande, orgasme bouwde. “Ik kom,” siste ik. Golven, sappen druppend. Hij trok uit, zaad spoot op billen, heet plakkerig. Ademhaling zwaar, stilte terug. Nog keer later: ik vingerd hem, anale streling, hij likte mijn kut, tong diep. Klaarkwam trillend, zijn pik spuitend in mijn mond, slikken gulzig.
Ochtend. Garage open, riem vervangen. Koffie bij hem, zoenen vluchtig. “Tot ziens, anoniem.” Terug Béziers, zon op dashboard. Lichaam gloeide nog, kut gevoelig. Thuis vertel ik niets. Die nacht? Parenthèse puur, vrijheid reis. Urgency maakte het intens. Noem me nooit meer saai.